Fmaj9พระองค์GนำความยินดีAm ท่วFmaj9มท้นชีวีG ร้Amอนรน Fmaj9พระคุGณมาดังสายฝนAm หลั่งFmaj9ไหลนำใจชื่นบาGน Fmaj9พระกรGชูชีวิAmตฉัน ให้Fmaj9ฉันก้GาวสูงเรืAm่อยไป Fmaj9พระคำGนำใจของฉัAmน ให้Fmaj9ล้นเป็นคำสรรเสริGญ * เพราะพระองค์ C G เปลี่ยนทุกข์ให้เป็นความชื่นชม Am G เปลี่ยนระทม Cให้Gล้นด้วยความเบิกบาน F G Fmaj9เราจึงมีชัGยในพระAmองค์ (6)