พระองค์เจ้าข้า

A1. พระองA7ค์เจ้าข้า  ข้าDเฝ้ามองดูด้วยยำเกรง
เพราะพระองค์เอง เป็Aนผู้สE7ร้างจักรวาล  A    E
เมื่อมองดูดาวA เมื่อคราA7วยินเสียงฟ้าคำราDม
เห็นฝีพระหัตถ์AของพระองE7ค์บนท้องฟ้า     A   E7
* จิตข้าสรรเสริAญ พระเจ้าอDงค์พระผู้ช่วย  A  E  F#m
พระเจ้ายิ่งใหญ่E  พระเจ้E7ายิ่งใหAญ่E7


2. เมื่อข้าคิดถึAง พระเจ้A7า  ผู้ไม่ทรงเDสียดาย
พระบุตรองค์เดียวAเสด็จมE7าเป็นผู้ไถ่  A    E
ถูกทรมานA  ตรึงไว้บA7นกางเขนเพื่อข้Dา
ข้าขอบพระคุณที่AพระอE7งค์ทรงเมตตา  (*)A    E7