Amสุดรักและสุดหวง ถDmนอมดังแก้วตา ดุจGดังบิดาที่รักลูAmก ปลูกฝังสร้างชีวิต อุDmทิศทั้งจิตใจ หGวังเพียงให้เจ้าเติAmบโต จากวันที่เกิดมา ลูกจ๋Dmาพ่อห่วงใย ดูแGลอยู่ใกล้ไม่ทิ้งAmห่าง เมื่อยามมีปัญหา เข้าDmมาช่วยแก้ไข นี่แGหละใจผู้รับใช้Am
**จะทุF่มเทร่Gางกาย จิตEใจและวิญญาณAm ทุกโมงยาFมสั่งสอนGเทศนา Am ด้วยFมานะและอดทน ต่Gอสู้ไม่เEคยหวั่น Am ในใจนั้นหวัFงเพียงเจ้GาเติบโAmต ไม่ว่าเFป็นหรือตาย G กลับกลายEเป็นผงคลี Am จะไม่หนีจFากทางที่Gมุ่งAmหวัง เปี่Fยมพลังที่Gฝังใจ หลัEกชัยที่หAmมายมั่น รอFวันนั้นรางGวัลแห่งศัAmกดิ์ศรี
สุAmดรักสุดบูชา Dm เสาะหาน้ำพระทัย ถ่Gอมจิตใจในพระเจ้Amา เชื่อฟังพระบัญชา สั่งDmว่าจงเลี้ยงดู Gฝูงแกะที่เราได้มอบหมาAmย ไม่คิดจะท้อแท้ หากDmแม้กายเสื่อมไป แต่จิGตใจจำเริญขึ้น Am ต่อสู้สุดกำลัง แข่Dmงขันถึงจุดหมาย จนชีGพวายใต้กางเขน (Am**)
VerseGวันเวลาที่Cเปลี่ยนไป Dพระองค์ไม่เปลี่ยนGแปลง CมีความรักและAmเมตตาอยู่Dเสมอ GตัวเราอาจจะCหวั่นไหว Dพระองค์ยังเหมือนEmเดิม Cเป็นพระเจ้าของเราอยู่เรื่อยDไปChorusพระองค์ทรงGสมควร ที่จะD/F#รับการสรรEmเสริญ พระองค์ทรงCสมควร ที่จะรับการโมทDนา เพราะพระองค์Cแสนดี และไม่Bm7มีใครจะEmเหมือน พระองค์ทรงAmสมควร ที่จะDรับการสรรGเสริญVerse2Gวันที่แดดจะCแผดเผา Dทรงเป็นเงาร่มGเย็น Cเป็นความหวังเป็นAmทางรอดอยู่Dเสมอ Gคืนและวันที่เหCน็บหนาว พDระองค์อยู่ข้างเEmรา เCป็นพระเจ้าของเราอยู่เรื่Dอยไป